فونداسیون LSF

فونداسیون سازه‌های سبک فولادی (LSF) با فونداسیون سازه‌های بتنی تفاوت‌های اساسی دارد. وزن اسکلت LSF تنها حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد سازه‌های بتنی رایج است، اما همین سبکی، طراحی فونداسیون را به سمت مقاومت در برابر نیروهای جانبی و نیروی بالابرنده باد سوق می‌دهد. بر اساس ضوابط داخلی، پی این سازه‌ها به دو صورت نواری یا دال گسترده اجرا می‌شود. بررسی الزامات طراحی، انواع پی و جزئیات اتصال، تصویر روشن‌تری از نقش فونداسیون در پایداری LSF ارائه می‌دهد.

راهنمای مطالعه

فونداسیون چیست؟

در علم مهندسی سازه، فونداسیون یا پی عنصری از اسکلت ساختمان است که آن را به زمین متصل کرده و بارها را از سازه به زمین منتقل می‌کند. این عنصر با توجه به نوع ساختمان و میزان باری که بایستی تحمل کند، هم به صورت کم‌عمق و هم عمیق طراحی و اجرا می‌شود. مهندسی پی، کاربرد مکانیک خاک و نیز مکانیک سنگ که مبحثی در علم مهندسی ژئوتکنیک هستند را در طراحی عناصر پی سازه مورد بررسی قرار می‌دهد.

سازه‌های فولادی با پی‌ریزی‌های مناسب می‌توانند استحکام، دوام و طول عمر بالایی را از خود نشان دهند. همچنین، در صورتی که فونداسیون طراحی‌شده با دقت لازم و با استفاده از مواد و مصالح با کیفیت اجرا شود، می‌توان سازه‌های فولادی را در برابر نشست‌های آینده ساختمان، مشکلات رطوبتی و ریزش‌های حاصل از آن محافظت کرد.

آیا ساختمان‌های فولادی سبک نیاز به اجرای فونداسیون دارند؟

بله! یک فونداسیون طراحی‌شده دقیق و مناسب برای شروع ساخت هر نوع ساختمانی، به‌خصوص سازه‌های فلزی، امری ضروری است. یک پی‌ریزی مستحکم، دوام ساختمان را تضمین و از بروز بسیاری از مشکلات احتمالی ساختمان در آینده جلوگیری می‌کند.

در اجرای ساختمان‌های فولادی، طراحی فونداسیون می‌تواند بقیه مراحل برنامه‌ریزی و ساخت و ساز را تحت تأثیر قرار دهد. به‌عنوان مثال، سازه‌های فولادی سبک می‌توانند در شرایط نامساعد آب و هوایی مستعد افزایش خسارات باشند. با این حال، با ایمن‌سازی سازه فولادی به کمک طراحی و اجرای یک فونداسیون مهندسی‌شده، می‌توان از بروز این خطرات جلوگیری کرد.

تفاوت کلیدی فونداسیون LSF با سازه‌های بتنی

درک تفاوت اصلی فونداسیون LSF با سازه‌های سنتی، در شناخت بار مرده نهفته است. در سازه‌های بتنی، وزن اسکلت بخش بزرگی از بار کلی را تشکیل می‌دهد که نیازمند فونداسیون‌های سنگین و پرهزینه است. در مقابل، وزن اسکلت LSF تنها حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد سازه‌های رایج است.

این سبکی ذاتی، مستقیماً بر طراحی فونداسیون تأثیر می‌گذارد و منجر به مزایای زیر می‌شود:

  • کاهش حجم بتن و آرماتور: بار کمتر به معنای ابعاد کوچک‌تر پی و مصرف مصالح کمتر است.

  • افزایش سرعت اجرا: اجرای یک فونداسیون سبک‌تر، سریع‌تر انجام شده و با سرعت بالای نصب اسکلت LSF هماهنگ است.

  • کاهش هزینه‌های پروژه: صرفه‌جویی در مصالح و زمان، به کاهش مستقیم هزینه‌ها منجر می‌شود.

با این حال، نکته مهم اینجاست که در سازه‌های LSF، بارهای جانبی (باد و زلزله) نسبت بزرگ‌تری از بار طراحی کل را تشکیل می‌دهند. بنابراین، طراحی فونداسیون باید بر مقاومت در برابر نیروی بالابرنده و لنگر واژگونی متمرکز باشد، نه فقط ظرفیت باربری فشاری. برای مطالعه بیشتر درباره رفتار لرزه‌ای این سازه‌ها، ضد زلزله را ببینید.

جدول مقایسه فونداسیون LSF با سازه‌های بتنی

معیار فونداسیون LSF فونداسیون بتنی
وزن بار وارده ۲۵ تا ۳۵ درصد سازه بتنی بالا
عمق مورد نیاز کم‌عمق‌تر عمیق‌تر
حجم بتن و آرماتور کمتر بیشتر
تمرکز طراحی مقاومت در برابر نیروی بالابرنده و لنگر واژگونی ظرفیت باربری فشاری
نوع رایج پی نواری و دال گسترده نواری، گسترده، شمعی
زمان اجرا سریع‌تر کندتر

نکات مهم قبل از پی‌ریزی برای یک سازه فولادی سبک

چندین مورد همچون زمین و خاک موجود در آن، میزان بار ساختمان، شرایط آب و هوایی و میزان بادخیزی منطقه وجود دارد که پیش از اجرای فونداسیون بایستی به آن‌ها توجه ویژه‌ای داشت.

زمین: در قدم اول، زمین انتخابی باید دارای ابعاد مشخصی باشد تا فرد سازنده بتواند فضای لازم جهت طراحی نقشه معماری و اجرای ساختمان را برآورد نماید. ابعاد زمین، کیفیت خاک موجود در آن و میزان باربری خاک تأثیر بسزایی در نحوه طراحی فونداسیون خواهد داشت. اگر خاک موجود در زمین بی‌کیفیت باشد، مهم نیست که فونداسیون چگونه طراحی شود، این امر می‌تواند منجر به فرو رفتن و جابجایی ساختمان شود. طراحی و اجرای فونداسیون بر روی خاک ضعیف مقدور است اما، حفاری خاک موجود و جایگزینی آن با یک خاک با کیفیت می‌تواند بسیار کم‌هزینه‌تر باشد و از بروز خطرات احتمالی جلوگیری نماید.

بار: در بسیاری از موارد، ساختمان‌های فولادی از بارهای افقی بیشتری برخوردار می‌باشند. به این معنا که، بیشتر تحت تأثیر نیروهای جانبی‌ای مانند بادهای شدید و زلزله قرار می‌گیرند. نیروهایی از این دست می‌توانند باعث واژگونی یا سر خوردن ساختمان‌ها از پی خود شوند. یک فونداسیون مناسب می‌تواند به توزیع بار یا افزایش مقاومت سازه کمک کند. در ساختمان‌های LSF، به دلیل یکپارچگی سیستم سازه، تمامی بارها به صورت یکسان در همه اجزای آن پخش شده و تمام اجزا میزان برابری از وزن و بارهای وارده بر ساختمان را تحمل می‌کنند.

باد: داشتن یک ساختمان فولادی عایق‌کاری‌شده می‌تواند به شما کمک کند تا اثرات باد را احساس نکنید اما، باد عنصری است که می‌تواند همواره برای ساختمان‌ها مشکلاتی ایجاد کند. بادهای شدید می‌توانند اثر مکشی ایجاد کنند. به این معنا که، بادهای شدید آن‌چنان قدرتی دارند که می‌تواند یک ساختمان را از پی جدا کند. پیشگیری از این اتفاق را می‌توان از مرحله طراحی و اجرای فونداسیون شروع کرد. از طرفی دیگر، در نظر گرفتن بادبند در سازه‌ها می‌تواند از اعمال نیروهای جانبی همچون باد و زلزله بر سازه جلوگیری نماید. ویژگی یکپارچه بودن سازه در سیستم ال اس اف، نه‌تنها مقاومت ساختمان را در برابر نیروهای جانبی بالا می‌برد، بلکه هیچ‌گونه ریزش مصالحی در آن وجود نداشته و میزان خطرات و خسارات را به حداقل می‌رساند.

آشنایی با مراحل اجرای فونداسیون در سیستم LSF

اجرای فونداسیون در سیستم ال اس اف همچون سایر روش‌های ساختمان‌سازی مانند بتنی، بنایی و فلزی نیاز به انجام یک سری اقدامات مشترک و مشخص دارد. به این معنا که، تمامی مراحل اجرای فونداسیون یعنی کرسی‌چینی، پی‌ریزی و ایزولاسیون بایستی برای سازه LSF نیز انجام پذیرد. بنابراین، می‌توان گفت اجرای فونداسیون سازه‌های ال اس اف تفاوت چندانی با سایر روش‌ها نخواهد داشت. برای مطالعه بیشتر درباره مراحل کلی ساخت، اجرای ۰ تا ۱۰۰ ساختمان ال اس اف را ببینید.

کرسی‌چینی: برخلاف تصور غلط موجود در رابطه با این‌که کرسی‌چینی تنها برای روش‌های بنایی و بتنی مورد نیاز است، بایستی بدانید که این مرحله در اجرای فونداسیون در انواع روش‌های ساختمان‌سازی، امری ضروری و حیاتی می‌باشد. در روش LSF، پس از حفاری زمین با توجه به نوع خاک و بررسی‌های از پیش انجام‌شده توسط مهندسان متخصص، مرحله کرسی‌چینی آغاز می‌گردد. توجه داشته باشید که این مرحله بر اساس نظر کارشناسان و تا ارتفاع لازم و مجاز انجام می‌گیرد. در حقیقت، هدف از اجرای کرسی‌چینی در ساختمان‌سازی، انتقال بارهای افقی سازه به زمین می‌باشد. هرچه این مرحله دقیق‌تر و به درستی اجرا شود، پی سازه مستحکم‌تری خواهید داشت.

ایزولاسیون: این مرحله یکی از حیاتی‌ترین مراحل در اجرای فونداسیون سازه می‌باشد. منظور از ایزولاسیون همان عایق‌بندی سطح فوقانی کرسی اجراشده برای ساختمان است. دلیل اهمیت این مرحله پایین‌تر بودن سطح کرسی از معابر، تماس مستقیم آن با خاک و مصالح پرکننده و نیز ویژگی موئینگی مصالح به‌کار برده‌شده در کرسی‌چینی مانند آجر می‌باشد. به همین خاطر، جهت پیشگیری از نفوذ رطوبت به اسکلت سازه و در نتیجه خسارات و خرابی‌های ناشی از آن، بهتر است که پیش از انجام پی‌ریزی، سطح فوقانی کرسی اجراشده را عایق‌بندی کنیم. بهترین روش برای ایزوله کردن کرسی ساختمان استفاده از ایزوگام بر روی آن می‌باشد.

پی‌ریزی: سیستم LSF، یک روش خشک در ساختمان‌سازی است. به این معنا که، در ساخت سازه ال اس اف از مصالح سنتی مانند گچ، سیمان، آجر و سایر موارد این‌چنینی استفاده نمی‌شود. از این رو، فونداسیون مورد نیاز برای این ساختمان‌ها یک فونداسیون سبک است که می‌تواند به دو روش دال گسترده و نواری اجرا گردد. این مرحله بر اساس نوع خاک منطقه، شرایط آب و هوایی، نوع کاربری، تعداد طبقات و نقشه معماری سازه انجام می‌گیرد. توجه داشته باشید که طراحی و اجرای پی در بعضی مناطق بایستی به‌گونه‌ای باشد که از نفوذ گازهای خطرناک موجود در خاک مانند گاز رادون که به شدت برای سلامت انسان مضر است، جلوگیری کند. بررسی و آزمایش خاک زمین نه‌تنها جهت تعیین کیفیت آن، بلکه با هدف پیشگیری از بروز موارد این‌چنینی صورت می‌گیرد. همچنین، در صورت لزوم مسلح نمودن پی ساختمان بایستی بر اساس موارد یادشده در بالا انجام پذیرد.

در مرحله پی‌ریزی می‌توان جهت ساخت دیواره‌های فونداسیون از مواردی همچون: بتن، بلوک‌های سیمانی پر شده با سیمان، دیوارهای برشی و سیستم ICF استفاده نمود. مورد دیگری که باید به آن توجه داشته باشید، این است که هنگام اجرای فونداسیون چه به صورت نواری و چه به صورت گسترده بایستی داخل آن، در فاصله‌های تعیین‌شده، رول‌بولت‌ها و یا پیچ‌های انتظار را به صورت میلگردی کار گذاشت. فاصله هر یک از این پیچ‌ها بسته به نوع آن‌ها از ۲۰ تا ۲۴۰ سانتی‌متر می‌تواند متغیر باشد.

انواع روش‌های اجرای فونداسیون در سازه LSF

زمانی که قصد دارید فونداسیون یک سازه LSF را طراحی نمایید، توجه به نکاتی که در بالا به آن‌ها اشاره نمودیم بسیار حائز اهمیت است. علاوه بر موارد یادشده، در نظر داشتن یک سری نکات مانند: نوع کاربری ساختمان، ارتفاع، وزن و دهانه سازه نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. هنگام طراحی فونداسیون سازه LSF اطمینان حاصل کنید که با پارامترهای این سیستم مطابقت داشته باشد. شایان ذکر است که طراحی و اجرای فونداسیون در روش ال اس اف بایستی بر اساس آیین‌نامه بتن ایران و مبحث نهم آن صورت پذیرد. حداقل مقاومت بتن شالوده و فونداسیون در سن ۲۸ روزه باید ۱۵۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع باشد.

از طرفی دیگر، به دلیل سبک بودن ساختمان‌های LSF نسبت به سازه‌های سنتی، نیازی به اجرای فونداسیون‌های سنگین نمی‌باشد. از این رو، فونداسیون در سازه LSF به دو روش دال گسترده و پی‌ریزی نواری طراحی و اجرا می‌شود. هرچند، به دلیل این‌که در سیستم ال اس اف بیشتر دیوارها و عناصر باربر هستند، معمولاً از پی‌ریزی‌های نواری در زیر دیوارها استفاده می‌شود. برای مطالعه بیشتر درباره اجزای باربر این سیستم، اسکلت ساختاری LSF را ببینید.

فونداسیون دال گسترده

پی دال گسترده یک دال بتنی گسترده است که معمولاً ضخامت ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متری در مرکز خود دارد. اغلب اوقات، لبه‌های فونداسیون دال گسترده کمی ضخیم‌تر (به عرض ۶۰ سانتی‌متر) هستند تا استحکام بیشتری در اطراف پی ایجاد شود. در اجرای فونداسیون گسترده، پی ساختمان به وسیله میلگردهای در هم پیچیده یا به اصطلاح مش‌بندی و بتن با عیار مناسب اجرا می‌گردد و تمام سطح اشغال زیربنا را در بر می‌گیرد. در این نوع فونداسیون، عملیات زیرسازی کف همزمان با اجرای پی انجام می‌پذیرد.

جالب است بدانید، انتخاب فونداسیون دال گسترده به‌عنوان پی سازه با هدف کاهش هزینه‌های کف‌سازی در ساختمان‌هایی با متراژ پایین و یا سالن‌های بزرگی همچون سوله‌های ورزشی، تولیدی، سازه کارخانه‌ها و سایر این قبیل موارد انجام می‌گیرد. البته، توجه داشته باشید که نوع و کیفیت خاک در انتخاب این روش پی‌ریزی بی‌تأثیر نیست.

فونداسیون نواری

فونداسیون نواری که گاهی به آن پایه نواری نیز گفته می‌شود، نوعی پی کم‌عمق است که اغلب در ساخت ساختمان‌های مسکونی با ارتفاع کم تا متوسط کاربرد دارد. این روش پی‌ریزی تنها در جاهایی که شرایط زمین پایدار و ظرفیت باربری خاک مناسب است، قابل استفاده می‌باشد. فونداسیون‌های نواری برای ساخت و ساز سریع و مقرون‌به‌صرفه انتخاب مناسبی هستند. این روش، متداول‌ترین و کارآمدترین نوع پی ال اس اف برای ساختمان‌های ویلایی و کم‌مرتبه (تا ۳ طبقه) است. در این سیستم، یک نوار بتنی مسلح به‌صورت پیوسته دقیقاً زیر دیوارهای باربر اجرا می‌شود تا بارهای خطی را به شکل یکنواخت به زمین منتقل کند.

فونداسیون نواری یک روش پی‌ریزی کم‌عمق است. از این روش می‌توان جهت استفاده در زیر دیوارهای باربر استفاده کرد. در واقع، جایی که ظرفیت باربری زمین پروژه ارزیابی شده و اجرای آن برای پروژه کافی تلقی می‌شود. اجرای فونداسیون نواری یا ریلی، در زیر دیوارهای باربر با ابعاد حدوداً ۲۵ در ۴۰ که البته نوع خاک و میزان باربری آن در این عدد تأثیرگذار است، اجرا می‌گردد. بر اساس ضوابط داخلی، شالوده فونداسیون دیوارهای جانبی ساختمان LSF با نمای فایبرسمنت برد به عرض ۲۵۶ میلی‌متر بوده و به ازای هر طبقه، ۱۰۷ میلی‌متر به عرض شالوده افزایش می‌یابد.

پس از اجرای فونداسیون، جهت هم‌سطح‌سازی و استحکام هرچه بیشتر آن از مواد پرکننده‌ای مانند شن‌های ماکادوم می‌توان استفاده کرد. ارزیابی دقیق شرایط زمین می‌تواند بر انتخاب مواد مورد نیاز جهت تقویت پی تأثیر بگذارد. به‌عنوان مثال، در مناطقی از زمین پروژه که ظرفیت باربری زمین ضعیف می‌باشد، ممکن است لازم باشد تا یک پایه نواری پهن‌تر اجرا شده و نیز بتن مورد استفاده در آن با محصولات تقویت‌کننده فولادی مناسبی تقویت شود.

جزئیات اتصال سازه LSF به فونداسیون

اتصال سازه LSF به فونداسیون، یکی از حیاتی‌ترین جزئیات اجرایی است. برای ثابت کردن قاب فلزی روی کف بتنی، عموماً از پیچ، پرچ یا مصالح شیمیایی استفاده می‌شود. رول‌بولت‌ها یا پیچ‌های انتظار به‌صورت میلگردی در فونداسیون کار گذاشته می‌شوند و فاصله هر یک از این پیچ‌ها بسته به نوع آن‌ها از ۲۰ تا ۲۴۰ سانتی‌متر متغیر است.

نکته بسیار مهمی که بایستی در اجرای فونداسیون سازه‌های ال اس اف مدنظر قرار گیرد، تراز بودن سطح نهایی بتن، به‌ویژه در محل نصب دیوارهای باربر می‌باشد. این تراز بودن باعث می‌شود پنل‌های دیواری به‌آسانی و بدون نیاز به تنظیم اضافی نصب گردند.

همچنین، سازه LSF باید از تماس با بتن خیس فونداسیون محافظت شود. استفاده از لایه پلی‌اتیلن یا دیگر ایزولاسیون‌ها مانند ایزوگام می‌تواند مانع از تماس باشد. این کار موجب می‌گردد در آینده نیز اگر بتن به هر دلیلی مرطوب شد، اثر خورنده بر روی لایه محافظ زینک سازه LSF نداشته باشد.

آنچه فونداسیون LSF را به یک انتخاب راهبردی تبدیل می‌کند

فونداسیون سازه‌های LSF، برخلاف تصور رایج، نه‌تنها یک پی ضعیف و ساده نیست، بلکه یک سیستم مهندسی‌شده است که با درک صحیح رفتار بار در این سازه‌های سبک طراحی می‌شود. تمرکز بر مقاومت در برابر نیروی بالابرنده باد و نیروهای جانبی زلزله، این فونداسیون را به یک عنصر کلیدی در پایداری کل سازه تبدیل می‌کند. طراحی و تولید سازه LSF به‌گونه‌ای سازمان یافته که همه اجزا پیش از ارسال به سایت، آماده نصب هستند و فونداسیون نیز به‌عنوان بستر نهایی، نقش خود را در این زنجیره ایفا می‌کند.

برای مشاهده این صفحه روی تیتر کلیک کنید

پرسش‌های پرتکرار

آیا فونداسیون LSF همان فونداسیون سازه‌های بتنی است؟ خیر. اگرچه از نظر مراحل اجرایی شباهت‌هایی وجود دارد، اما از آنجا که وزن سازه LSF بسیار کمتر است، ابعاد و عمق فونداسیون کوچک‌تر و سبک‌تر طراحی می‌شود. تمرکز اصلی طراحی نیز به جای ظرفیت باربری فشاری، بر مقاومت در برابر نیروی بالابرنده باد و لنگر واژگونی است.

چه عواملی در انتخاب نوع فونداسیون LSF تأثیر دارد؟ سه عامل کلیدی در انتخاب نوع فونداسیون مؤثرند: گزارش آزمایش خاک، نقشه معماری و سازه، و بودجه پروژه. کیفیت خاک، ظرفیت باربری و شرایط اقلیمی منطقه نیز از عوامل تعیین‌کننده هستند.

آیا فونداسیون LSF نیاز به آرماتوربندی دارد؟ بله، بر اساس آیین‌نامه بتن ایران و مبحث نهم مقررات ملی، فونداسیون سازه LSF نیز باید مسلح باشد. حداقل مقاومت بتن در سن ۲۸ روزه ۱۵۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع است و آرماتوربندی بر اساس محاسبات سازه‌ای انجام می‌گیرد.

جستجو

از بخش بالا جستجوی خود را انجام دهید

میتوانید محصولات، مقالات و پروژه های شرکت هوشمندسازه را جستجو نمایید

مشـــاوره رایــــگان

برای مشاوره میتوانید با شماره‌های زیر تماس بگیرید